دوست ما را و همه نعمت فردوس شما را . ( سعدي )
دوستان عزيزم ، ميدانم كه نبايد اين همه فاصله بين ما مي افتاد، مرا ببخشيد، قول ميدم
جبران كنم و در اولين فرصت سفر نامه را هم تقديم كنم.
بهتره يك ياد آوري كوتاهي داشته باشيم بر موضوعات قبلي :
هدف اصلي در مقام يك والد چيست؟
اينكه راهي بيابيم كه كمك كند. فرزندانمان را راسخ و انسان بار بياوريم.
به بچه ها بياموزيم چگونه يك انسان باشد. انساني كه بتواند در زندگي با قدرت و شان انسان
حركت كند.
در واقع در سطحي عميق تر به كودك مي گوئيم :
_تو را در مقام كسي كه قادر است خودش را اداره كند مي بينم.
_در گرفتاريها،يكديگر را سرزنش نمي كنيم.
_ در گرفتاريها، فكرمان را روي چاره متمركز مي كنيم .
_ در گرفتاريها،دست ياري به سوي هم دراز كنيم .
به خاطر داشته باشيم : شيوه اي كه براي تربيت كودك به كار مي بريم تعيين كننده ي
شخصيت بعدي اوست .
كودك نوپا: ( هجده ما هگي تا سه سالگي. )
هنگامي كه كودك راه رفتن را آغاز مي كند، بدون وقفه وخستگي به همه جا سرك خواهد كشيد.
از نظر او اشيا وسيله اي براي بازي و تفريح هستند و از خرد يا تكه تكه كردن آن ها هم هيچ ابايي
نخواهد داشت . البته هنوز هم مهارتهاي جسماني ،ذهني و اجتماعي كافي ندارد .
گاهي هجده ماهگي تا سه سالگي دوره ي خوبي براي شما و كودكتان مي باشد و
گاهي هم بر عكس زيرا براي اولين بار در اين دوره است كه شما با نحسي او مواجه مي شويد .
بعد از هجده ماهگي ،كودك بلافاصله متوجه مي شود كه در اين دنياي شگفت انگيز هر كاري به
دلخواه او پيش نمي رود و نمي تواند به تمامي خواسته هايش برسد.بنابراين اگرچه كودك نوپايتان
به سختي تلاش مي كند تا مستقل باشد ،ولي به شدت به شما وابسته است.
دوره ي نوپائي شامل دو مرحله است :
_ مرحله اول : بچه كنترلي بر خواسته هاي ناگهاني خود ندارد، واغلب از ناتوانيهاي خود در انجام
خواسته هايش سرخورده ميشود.
_مرحله دوم : كه در انتهاي مرحله اول، سه سالگي يا كمي بعد از آن ، كودكتان به اندازه ي كافي
رشد كرده است كه از وي انتظار داشته باشيد تا حدي ،البته نه خيلي زياد، بر رفتارش كنترل داشته باشد.
خصوصيات كودك نوپا :
_ نمي توانند تصميم گيري و ارزيابي كند، هيچ تصوري هم از احتمال وجود خطر يا وقوع اتفاق نا گوار را ندارد.
_ بر خود و رفتارشان تسلط و كنترل كافي ندارند .
_ داراي حافظه ي محدودي هستند .
_ معناي وعده و قول را متوجه نمي شوند .
_ نمي توانند از بين چند گزينه يكي را انتخاب كنند ، آ نها معني يا اين يا آن را درك نمي كنند .
_ از درك تاثير كارهايشان بر احسا س هاي اطرافيان خود عاجزند . معناي نوبت را هم نمي فهمند.
_ نسبت به تمام اشياء احساس مالكيت مي كنند .
_ علا قه ي آنان به توجه و محبت شما بي انتهاست .
تعيين حد و حدود و خط قرمزها :
استدلال ،خواهش ، تمنا ، بحث و حتي التماس و تهديد بر كودك نوپا بي تاثير است .
سعي كنيد ، حد و حدودها را قاطعانه و عادلانه تعيين كرده و نظم مشخصي را برقرار سازيد .
كودك از انجام هيچ كاري براي بهم ريختن يا تغيير نظم و قانون شما- براي رسيدن به خواسته هايش ،
كوتاهي نخواهد كرد .
ثبات قدم و استمرار يكي از مهمترين نكات در تربيت كودكان نوپاست .
كودك نوپاي شما به خوبي مي داند چگونه بايد تفرقه بيندازد و حكومت كند .
نحسي:
وقتي كودك نوپا با وا قعيت دنياي بيرون مواجه مي شود ، كه هميشه به خواسته هايش
پاسخ مثبت داده نمي شود و شرايط به دلخواه او تغيير نمي كند ، شروع به نحسي مي نمايد .
علت اصلي نحسي ، نوعي احساس درماندگي ناشي از عدم توانائي كافي براي انجام امور
مربوط به خودش ، شرايطي كه مربوط به خودش ، شرايطي كه مطابق ميلش نيست و يا به
طور كلي ، كاهش تحمل عاطفي وي است .
نحسي بخشي از فرايند يادگيري كودك محسوب مي شود .
وقتي كودك شما نحسي مي كند بايد :
_ ابتدا مطمئن گرديد كه كودكتان به خودش ، ديگران ، واثاثيه ي منزل آسيبي وارد نمي كند .
_ براي استدلال و توضيح، وقت خودرا تلف نكنيد .
_ وقتي مطمئن شديد كودك به خود و محيط آسيبي وارد نمي كند ، از اتاق خارج شويد .
آموزش توالت رفتن :
مهمترين نكته در آموزش توات رفتن كودكان اين است كه اين كار را در زمان مناسبي آغاز كنيد،
زيرا اگر اين آموزش را زودتر شروع نمائيد ، به طور حتم بعدها دچار مشكل خواهيد شد .
آموزش توالت رفتن به هيچ وجه نبايد قبل از دو تا دو و نيم سالگي آغاز گردد . زيرا تا هجده ماهگي
بچه هيچ كنترلي بر مثانه و روده ي خود ندارد . پس از دو سالگي آموزش توالت رفتن را آغاز نمائيد
زيرا او به آساني توالت رفتن را ياد مي گيرد .
مي توانيد توالت رفتن را به صورت بازي هم انجام دهيد، كه در اين صورت كارشما هم راحت تر
مي شود . در ضمن هيچ گاه به زور به كودك اصرار نكنيد براي نشستن بر روي لگن ، بلكه
مي توانيد به او بگوئيد (( اگر نمي آد پاشو بريم . )) و اگر موفق شد ، حتما او را تشويق كنيد .
يكي از مهمترين نكاتي كه والدين بايد توجه داشته باشند اين است كه در بسياري از موارد كودك از
توالت كردن در زمان و مكاني كه والدين انتظار انرا ندارند ، لذت ميبرد و اين در واقع نوعي مخالفت
با والد است . كه در نهايت كودك در زمان مناسب براي دفع مدفوع ، اجتناب ميكند و مدفوع خود
را نگه و در زماني از نظر خود او مناسب است اقدام به تخليه ي روده ميكند كه اين حركت براي
كودك توام با كسب لذت و آرامش است كه مشكلات ديگري را براي كودكان از لحاظ رواني در
بزرگسالي به همراه خواهد داشت . و اين حركت را نوعي لجبازي مي توان به حساب آورد .
اين مطلب ادامه دارد…..
